Anlatı, görüntüyü arayan üç kişiden ibaret: geçmişten kalan bir dublaj sanatçısı, geçmişte seslendirdiği karakteriyle hesaplaşmak isteyen bir genç ve sinemaya dair her şeyi arşivleyen bir hacker. Onları bir araya getiren, yalnızca sahalara yayılan basit bir ilan değil; aynı zamanda devletin kaldırmaya çalıştığı, anıları ve gerçekliği yeniden biçimlendiren bir iktidar projesinin gölgesiydi. Proje, kolektif hafızayı düzenleyerek toplumsal istekleri kontrol etmeyi amaçlıyor; bu yüzden hükümet, “Apokalipto” gibi önemsiz görünen kült nesneleri bile tehlikeli sayıyordu — çünkü insanlara ait küçük parçalar, direnişin kıvılcımlarını saklıyordu.